İbrahim'in Yeri
İbrahim'in Yeri mekanından bir an

Hakkımızda

Otuz dört yıldır
aynı ateş.

Bolu Dağı'nın D100 karayolu üzerinde, İstanbul ile Ankara'nın ortasında açılan küçük bir ocak; bugün iki neslin, yüzlerce tır sürücüsünün ve binlerce ailenin durağı. Bakacak Köftesi'nin hikayesi; bir usta, bir baharat karışımı ve hiç sönmeyen bir köz etrafında döner.

Zaman Çizgisi

1990 — Bugün
  1. 1990

    İlk Köz Yakıldı

    İbrahim Usta, D100 karayolu kenarında küçük bir sac ve bir köz ocağıyla açtı ilk mekanı. İlk yılın müşterileri: uzun yol sürücüleri ve gece yolcuları.

  2. 1997

    Bakacak Köftesi Doğdu

    Yörenin adıyla anılan imza köfte, dana ve kuzu karışımına eklenen özel baharat harmanıyla menüye girdi. Kısa sürede bölgenin simgesi haline geldi.

  3. 2003

    Serpme Kahvaltı

    40 çeşit yöresel ürünle hazırlanan serpme kahvaltı, lokantayı 24 saat açık bir durağa dönüştürdü. Sabah 05:00'te dolu masalar hâlâ standarttır.

  4. 2014

    İkinci Nesil

    İbrahim Usta'nın oğulları mutfağın kontrolünü devraldı. Baba tarifleri harfiyen korundu; mekan büyüdü, çocuk bahçesi ve TIR konaklama alanı eklendi.

  5. 2023

    Köklü Yenileme

    Salon ve bahçe yenilendi, ancak ocak aynı konumda aynı tuğlalarla kaldı — değişmemesi gereken tek şey o.

Felsefemiz

Ateş yalan söylemez.

Mangal bir teknik değil; sabır, dikkat ve saygıdır. Bir kuzu pirzolayı beş saniye fazla tutmak eti mahveder; bir köftenin baharat oranını yarım gram değiştirmek kimliğini bozar. Bu mutfakta her şey ölçülür — ama asıl ölçü elde kalır.

Malzemelerimizin çoğu Bolu ve Düzce'nin yöresel üreticilerinden gelir. Kuzu Bolu yaylasından, bal Göynük'ten, tereyağı Kaynaşlı'dan; sebzeler haftalık pazardan, mevsim dışı tek bir domates asla menüye girmez.

7/24 açık olmak ticari bir karar değil, bir söz. Saat beşte buraya gelip serpme kahvaltısını yiyen bir tır sürücüsü ile saat on ikide kuzu pirzola sipariş eden bir aile aynı özeni görmeli — bu yüzden ocak hiç sönmez.